bilingwizm


bilingwizm
bilingwizm {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. bilingwizmzmie, blm, jęz. {{/stl_8}}{{stl_7}}'posługiwanie się dwoma językami (przez jednostkę lub grupę społeczną); dwujęzyczność' <łac.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bilingwizm — m IV, D. u, Ms. bilingwizmzmie, blm «dwujęzyczność; fakt posługiwania się dwoma językami przez daną grupę społeczną lub przez jednostkę» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • bi — {{/stl 13}}{{stl 7}} początkowy człon wyrazów pochodzenia obcego, wprowadzający informację o dwukrotności, dwustronności, podwójności, odpowiadający polskiemu {{/stl 7}}{{stl 8}}dwu {{/stl 8}}{{stl 7}}, np. {{/stl 7}}{{stl 8}}bigamia, bilingwizm …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dwujęzyczność — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. dwujęzycznośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} umiejętność posługiwania się dwoma językami; bilingwizm : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mieszkańcy Kresów Wschodnich są znani z dwujęzyczności. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień